Vastelaovendtrein
Februari 2009
In onze kas staan de jonge courgette planten er mooi fris groen bij. De planten moeten nu worden aangebonden, maar gelukkig liggen we voor op ons schema en hebben we even tijd voor culturele activiteiten. Als lid van de plaatselijke carnavalsvereniging en als oud prinsenpaar, is het voor ons ieder jaar van onmisbare betekenis, om daar aan deel te mogen nemen.
Vorige week begon de carnavalstrein te trekken. Vier dagen de crisis even op de achtergrond, de boel de boel laten en los gaan in het Limburgse feestgedruis. Verkleed in het rood-geel-groen vertrokken we zaterdagmorgen met de zoepkoelexpress richting Venlo. Alwaar de stemming er bij aankomst al goed inzat. In polonaise liepen we, onder begeleiding van een aantal muziekgezelschappen, richting de zoepkoel. Overal klonk het Limburgse volkslied. Kippenvel: ook wij verloochenen onze afkomst niet. Daarom droegen we het plaatsnaambordje van Hunsel met ons mee. Zodat we konden laten zien aan het thuisfront waar we ons bevonden. Want het hele spektakel werd rechtstreeks uitgezonden op L1. De heren van de regie vonden kennelijk dat we iets te vaak in beeld kwamen met ons bordje en dus werd het ons afgenomen. Hilariteit alom dat vonden we nie leuk nie. We deinsden mee met alle Limburgse carnavalskrakers en genoten van het volksfeest in al zijn pracht en praal. De trein denderde voort en bracht ons weer terug naar het midden Limburgse. Op zondag konden we genieten van een mooie optocht, zoals er hier in de omgeving in elk kerkdorp eentje door de straten trekt. Met einzelgangers, muziekkapellen en de prins en zijn prinses op de praalwagen. We genieten ervan, samen met de familie, na afloop koffie met vlaai en dan naar het matinee. Oude bekenden ontmoeten. Het lijkt wel een dorpsreünie, met zijn allen achter elkaar in polonaise. Carnavallen daar waar je wortels liggen, waar je hebt geleerd wat carnaval is. Voor elk wat wils: Een pintje, wat flauwekul of een wals met je buurman. En al kan hij niet zo goed walsen: het gaat toch om het vast houden, niet om het dansen. Even lekker zweven en je lekker mee laten nemen.
Op maandag morgen toch maar even polshoogte gaan nemen hoe het in de kas is. Ook daar dendert de trein voort. De planten hebben zich laten versieren door mooie gele bloemen. Hopelijk krijgt de kleur rood geen kans bij deze teelt. ( In deze crisistijd ga je overal rekening mee houden)
Als afsluiting van de carnaval vindt er bij ons in het dorp altijd een grote boerenbruiloft plaats. En weer worden we meegesleurd door dat saamhorigheidsgevoel wat bij carnaval hoort. Als op het einde van de avond het boeren huwelijk weer ontbonden wordt en de prins uit zijn ambt word ontheven bekruipt me even een beklemt gevoel. De carnavalstrein heeft voor dit jaar zijn eindstation bereikt. Nog maar even en we kunnen overstappen in de oogst trein en hopelijk kunnen we vele wagonnetjes aanpikken. Alaaf.
‹ Terug naar het overzicht.
[